Jak choroba Alzheimera zmienia ludzi?

Jak choroba Alzheimera zmienia ludzi?

Fundacja Polskiego Centrum Opieki Domowej rozpoczyna cykl publikacji, które mają na celu pomóc opiekunom osób chorych i niesamodzielnych zrozumieć problemy, które są udziałem ich podopiecznych, a także pomóc opiekunkom rozwiązywać problemy, z którymi borykają się na co dzień.

Zapraszamy Was do zgłaszania do nas problemów, które nurtują Was w codziennych działaniach opiekuńczych. Postaramy się podać wskazówki.

Jak choroba Alzheimera zmienia ludzi?

Choroba Alzheimera jest chorobą mózgu, zaliczaną do chorób otępiennych. Powoduje obumieranie komórek nerwowych. Wpływa na zdolność do zapamiętywania i jasnego myślenia. Ludzie cierpiący na tę chorobę mają problemy z pamięcią i są zagubieni. Mogą mieć trudności z koncentracją uwagi oraz zachowywać się w dziwny sposób. Objawy choroby nasilają się stopniowo z upływem czasu. W końcu stają się tak poważne, że chory nie jest w stanie samodzielnie funkcjonować w życiu codziennym. Staje się coraz bardziej zależny od swojego opiekuna.

Najbardziej niepokojące objawy choroby, to:

– utrata pamięci, która zakłóca codzienne życie; dotyczy to zapominania niedawno zdobytych informacji, ważnych dat, imion ,wielokrotne pytanie o te same rzeczy, wielokrotne opowiadanie tych samych wydarzeń

– trudności z planowaniem lub rozwiązywaniem problemów; mogą pojawić się kłopoty z zastosowaniem znanego przepisu, trudności z planowaniem i kontrolowaniem wydatków, wydłuża się czas potrzebny na wykonanie znanych wcześniej zadań

– trudności z ukończeniem dobrze znanych zadań w domu, w pracy ,w czasie wolnym; mogą mieć problemy z dojechaniem w dobrze znane miejsca, nie radzą sobie z zadaniami w pracy, nie pamiętają zasad ulubionej gry

– dezorientacja w czasie i przestrzeni; tracą orientację co do dat, pór roku i upływu czasu; trudno choremu zrozumieć coś, co nie dzieje się „tu i teraz”, zapominają gdzie są i jak się tu dostali

– problemy ze zrozumieniem obrazów i związków przestrzennych; chorzy mają problemy ze wzrokiem, pojawiają się trudności w czytaniu, z oceną dystansu, określeniem koloru lub kontrastu np. przechodząc obok lustra nie rozpoznają siebie, lecz myślą, że ktoś inny jest w pokoju

– problemy ze słownictwem w mowie i czytaniu; chorzy mają problemy ze śledzeniem rozmowy lub włączeniem się w nią, mają problem ze znalezieniem odpowiedniego słowa do nazwania znanej rzeczy

– odkładanie rzeczy nie na swoje miejsce, np. włożenie kluczy do lodówki lub pralki, mogą coś zgubić i oskarżyć opiekuna o kradzież,

– utrata zdolności powrotu ta samą drogą ,dlatego niebezpieczne jest samodzielne wyjście chorego na spacer

– pogorszenie lub zła ocena sytuacji, np. w obchodzeniu się z pieniędzmi, przekazywanie dużych sum pieniędzy obcym osobom

– wycofanie z pracy i życia towarzyskiego; chorzy mogą stracić zainteresowanie swoim hobby, rezygnować ze spotkań z przyjaciółmi

– zmiany nastroju i osobowości; bywają zdezorientowani, podejrzliwi, maja obniżony nastrój, często depresję, demonstrują strach, niepokój, różne lęki, wpadają w irytację, czasami przejawiają agresję.

Choroba Alzheimera rozwija się w różnym tempie i różnych etapach. Zaawansowana postać choroby, to jeden z najtrudniejszych etapów dla opiekunów. Chory wymaga pomocy w wykonywaniu najprostszych codziennych czynności. Najbardziej powszechne symptomy zaawansowanej postaci Alzheimera to:

– problemy z rozpoznawaniem najbliższych, choć zachowana jest zdolność do rozróżnienia twarzy znanych od obcych

– niska świadomość pacjenta co do otoczenia i bieżących zdarzeń

– niepokój i rozdrażnienie występujące najczęściej w godzinach popołudniowych i wieczornych

– nieumiejętność samodzielnego korzystania z łazienki

– nietrzymanie moczu i kału

– wielokrotne powtarzanie tego samego zachowania zarówno werbalnego jak i niewerbalnego.

W ostatniej fazie choroby kontakt słowny utrudniony, chory wygłasza pojedyncze słowa. Podstawowe funkcje organizmu są zaburzone, słabo pracują płuca i serce, koordynacja ruchowa oraz zdolność połykania są znacznie zakłócone.

Bijemy na alarm – nie pozwól cierpieć swoim bliskim!

Bijemy na alarm – nie pozwól cierpieć swoim bliskim!

„Newsweek” nr 39/2018 opublikował bulwersujący artykuł na temat sposobu, w jaki traktowani są podopieczni w domach opieki, również tych prywatnych.

https://www.newsweek.pl/plus/spoleczenstwo/domy-opieki-przemoc-wyzwiska-bicie-to-codziennosc,artykuly,432919,1,z.html

Misją naszej Fundacji jest wspieranie Podopiecznych Grupy Polskiego Centrum Opieki Domowej i ich bliskich. Dążymy do zmiany standardów w zakresie opieki nad osobami niesamodzielnymi w Polsce, aby zapobiegać takim patologicznym sytuacją, jakie opisuje wyżej wymieniony artykuł. Opieka domowa to komfort i spokój, na który zasługują zarówno chorzy, jak i ich rodziny. 

Bijemy na alarm – nie pozwól cierpieć swoim bliskim!

  

Oddziaływania niefarmakologiczne w otępieniu

Oddziaływania niefarmakologiczne w otępieniu

Istnieje wiele metod pobudzających procesy poznawcze, ale nie wszystkie można wykorzystać
u każdego chorego. Dobór zajęć powinien być  indywidualny i uzależniony od nasilenia otępienia, gdyż najlepsze rezultaty można uzyskać, stosując ćwiczenia oparte na dobrze zachowanych umiejętnościach, a jednocześnie wymagające wysiłku od chorego. Nie należy jednak planować zadań zbyt trudnych, bo brak rezultatów może zniechęcić chorego do wysiłku.

U chorych we wczesnym stadium otępienia można prowadzić trening wielowymiarowy, który ma za zadanie usprawnić przebieg poszczególnych procesów poznawczych takich jak: pamięć, myślenie, uwaga, planowanie i rozwiązywanie problemów. Trening wielowymiarowy sprowadza się do czytania, pisania, rysowania, wspominania itp.

Inny sposób na poprawę funkcjonowania chorego na otępienie jest trening orientacji
w rzeczywistości.
Terapia może być prowadzona w sposób ciągły poprzez wielokrotne powtarzanie w ciągu dnia podstawowych informacji dotyczących chorego i otaczającej go rzeczywistości. W łagodnej fazie otępienia trening orientacji w  rzeczywistości może polegać na wspólnym czytaniu gazet czy oglądaniu programów informacyjnych i ich późniejszym omawianiu. W bardziej zaawansowanych fazach otępienia zaleca się dostarczanie choremu podstawowych informacji o nim samym tj. przypominaniu choremu jego imienia i nazwiska, adresu lub miejsca pobytu, aktualnej daty, pory roku, dnia, imion domowników itp. Pomocne może się okazać umieszczenie zegara w widocznym miejscu i wspólne odczytywanie godziny. Podobną rolę może pełnić czytelny kalendarz, w którym można wraz z chorym odznaczać mijające dni. Pomaga również zapisywanie nazwisk bliskich osób, często używanych telefonów, sporządzanie listy codziennych zajęć.

Terapia  reminiscencyjna polega na przywoływaniu wspomnień z wcześniejszych okresów życia. Najczęściej odbywa się to w formie rozmów na różne tematy – osobiste lub ogólne przy wykorzystaniu tzw. kotwic pamięci np. starych fotografii, osobistych przedmiotów, filmów video czy płyt z muzyką z dawnych lat. Inną formą tego treningu może być wprowadzenie zmian w otoczeniu podopiecznego (np. w jego pokoju) tak, żeby przypominało ono to z wcześniejszych okresów życia.

Terapia reminiscencyjna ma na celu wzmocnienie tożsamości chorego, zmniejszenie poczucia zagubienia i izolacji oraz poprawę samopoczucia i komunikacji z otoczeniem.

Proponowane tu formy treningu są prostymi metodami, które mogą być stosowane przez opiekunki bez pomocy specjalisty. Utrzymywanie aktywności daje choremu poczucie uczestnictwa w życiu rodziny i sensu życia. Dlatego ważne jest podtrzymywanie wszelkich umiejętności praktycznych chorego poprzez pozwalanie mu na wykonywanie różnych czynności, jednak pod warunkiem, że nie będą one niebezpieczne. Mogą to być czynności, które kiedyś były hobby chorego np. robienie na drutach czy szydełku lub inne mniej skomplikowane czynności jak np. porządkowanie rzeczy, szuflad, układanie kanapek na talerzu, zwijanie wełny, obieranie ziemniaków czy warzyw. Opiekunka może oczywiście zachęcać i udzielać niezbędnych podpowiedzi.

Często zdarza się, że opiekunka wyręcza we wszystkim podopiecznego z otępieniem sądząc,
że postępuje dobrze. Chorzy, za których wszystko robi opiekunka szybciej tracą kontakt z otoczeniem, a przecież zaścielenie łóżka, starcie kurzu czy zmycie kilku naczyń, nie wymaga wielkiego wysiłku fizycznego. Jeśli chory od wielu miesięcy nic nie robi, zapomina o czynnościach dnia codziennego i wykazuje niechęć do podejmowania jakiegokolwiek wysiłku. Systematyczny trening w zakresie podstawowych czynności dnia codziennego wydłuża okres, w którym chory może funkcjonować samodzielnie lub z niewielką pomocą opiekunki. Trzeba jednak pamiętać o tym, by zajęcia planować na miarę aktualnych możliwości chorego, tak, aby go nadmiernie nie obciążały, gdyż mogłoby to spowodować niekorzystne reakcje, takie jak przygnębienie czy zdenerwowanie, a nawet napad agresji.

Niebezpieczne drżenie – zrozumieć seniora

Niebezpieczne drżenie – zrozumieć seniora

Objawy choroby Parkinsona różnią się zasadniczo od objawów demencji starczej i Alzheimera.

W chorobie Parkinsona najważniejszymi objawami są: drżenie rąk w stanie spoczynku (rzadko nóg czy głowy) – dotyczy to zazwyczaj tylko jednej strony ciała, uczucie sztywności mięśni, upośledzona sprawność fizyczna (spowolnienie ruchów), zaburzenie równowagi, czego następstwem są częste upadki, niewyraźna mowa, zaburzenie węchu.

W późniejszym etapie rozwoju choroby może pojawić się depresja, zaburzenie przełykania, ograniczone ruchy mimiczne, twarz maskowata, nie wyrażająca emocji.  Wtedy również  dochodzi do spowolnienia myślenia, defektów pamięci, a także zaburzenia orientacji przestrzennej i koncentracji uwagi. Pojawiają się też zaburzenia wegetatywne takie jak:  gwałtowne spadki ciśnienia krwi przy zmianie pozycji z siedzącej na stojącą i związane z tym zasłabnięcia, uporczywe zaparcia, zaburzenia funkcji pęcherza moczowego i termoregulacji, potliwość i duszności.

Te trzy najczęstsze dolegliwości wieku senioralnego różnią się między innymi wiekiem chorego. Najczęściej pierwsze objawy Alzheimera pojawiają się po 65 roku życia, demencji około 80 roku życia, a Parkinson może wystąpić już w bardzo wczesnym okresie życia ,np. 21 lat, choć najczęściej pojawia się po 40-tce. W chorobie Alzheimera i otępienia starczego jako pierwsze pojawiają się zaburzenia pamięci i przypominania, natomiast w Parkinsonie  pierwsze objawy dotyczą zaburzeń ruchu i równowagi, a zaburzenia psychiczne występują dopiero na bardzo zaawansowanym etapie choroby.

PCOD Sp. z o.o.: Opracowano na podstawie „Leksykonu psychiatrii”, artykułu Jolanty Dyjecińskiej „Żyć z chorobą Parkinsona” i portalu „Opieka nad chorym na Alzheimera.

Alzheimer, czy demencja – pułapki starości

Alzheimer, czy demencja – pułapki starości

Wprawdzie choroba Alzheimera jest odpowiedzialna aż za 80% wszystkich przypadków demencji, jednak istnieją pewne różnice, o których powinni wiedzieć opiekunowie osób chorych.

Choroba Alzheimera pojawia się u osób po 65 roku życia, a demencja znacznie później, około 80 roku życia.

Chorzy na demencję wykazują: upośledzenie umiejętności komunikowania się, poważny spadek zdolności rozumowania i znaczne zmniejszenie sprawności pamięci, szczególnie funkcji przypominania. Otępienie starcze(demencja) może być wywołane przez wiele czynników np. Alzheimera, Parkinsona lub nadużywanie alkoholu. Demencja jest otępieniem tzw. naczyniowym. Podstawową przyczyną otępienia jest uszkodzenie komórek nerwowych.

Choroba Alzheimera doprowadza do utraty zdolności wykonywania codziennych czynności i funkcji, takich jak: mówienie, chodzenie, a nawet połykanie. Choroby Alzheimera nie da się cofnąć, wyleczyć, ale można opóźnić jej rozwój. Wymienia się czynniki ryzyka, które mogą doprowadzić do pojawienia się choroby Alzheimera:

  • wiek powyżej 65 roku życia,
  • urazy głowy,
  • nadciśnienie tętnicze,
  • podwyższony poziom „złego” cholesterolu (LDL),
  • cukrzyca,
  • zakażenie wirusem opryszczki,
  • niski poziom wykształcenia,
  • predyspozycje genetyczne.

Najbardziej charakterystycznym objawem choroby Alzheimera są zaburzenia pamięci, czyli zdolności do nabywania nowych lub odtwarzania wcześniej nabytych informacji.
Wraz z rozwojem choroby występują:

  • zaburzenia mowy, trudności w doborze słów i nazywaniu przedmiotów,
  • niezdolność wykonywania wyuczonych ruchów jak np. posługiwanie się sztućcami, pisanie, czytanie,
  • zaburzenia słyszenia i widzenia,
  • zaburzenia czynności wykonawczych np. ubierania się, gotowania, jedzenia.

W późniejszym etapie choroby otępienie jest tak nasilone, że chory nie wie, kim jest, nie rozpoznaje najbliższych. Niektórzy chorzy są nadmiernie pobudzeni, agresywni, a inni apatyczni i wyczerpani. W chorobie Alzheimera obserwuje się drgawki, drżenie rąk ,przykurcze mięśni. W ostatnim etapie choroby następuje spadek masy ciała, wyniszczenie organizmu i tworzenie się odleżyn.

Demencję można cofnąć, o ile rozpocznie się leczenie w początkowej fazie. Odwracalne postacie demencji mogą być spowodowane przez:

  • pewne choroby zakaźne,
  • alkoholizm,
  • guzy mózgu,
  • niedobór witamin,
  • depresję,
  • zaburzenie czynności tarczycy czy jako efekt uboczny działania leków.

Ważne, by każda osoba, u której pojawią się pierwsze objawy demencji, możliwie szybko trafiła do psychiatry i otrzymała fachową pomoc farmakologiczną i przeprowadzone specjalistyczne badania.

PCOD Sp. z o.o.: Opracowano na podstawie „Leksykonu psychiatrii”, artykułu Jolanty Dyjecińskiej „Żyć z chorobą Parkinsona” i portalu „Opieka nad chorym na Alzheimera.

Szklanka wody dla seniora

Szklanka wody dla seniora

Woda to podstawowy składnik ciała. Jest niezbędna do życia, aby w organizmie mogły zachodzić poprawnie wszystkie reakcje chemiczne. Pomimo edukacji społecznej, wciąż pijemy jej zbyt mało. Nawodnienie to temat szczególnie ważny w przypadku seniorów, którzy wymagają troski i uwagi swoich opiekunów. Według badań „The American Journal of Nursing”, odwodniony może być nawet co trzeci senior!

Proces starzenia nie zmniejsza zapotrzebowania na wodę. W organizmie seniora woda powinna stanowić około 40 proc. ciężaru ciała. Tymczasem bodźce wysyłane przez krew do mózgu nie są przetwarzane wystarczająco szybko przez ośrodek pragnienia, przez co potrzeba sięgnięcia po szklankę wody pojawia się ze znacznym opóźnieniem lub nie pojawia się wcale. Seniorzy spożywają średnio zaledwie jedną trzecią dziennego zapotrzebowania. To rodzi dodatkowe wyzwania dla opiekunów, którzy powinni zwracać uwagę nawet na najdrobniejsze objawy odwodnienia, ponieważ u starszych osób proces ten następuje bardzo gwałtownie. Brak uczucia pragnienia oraz chroniczne objawy odwodnienia mogą też doprowadzić do starczej niedoczynności nerek. Aby działać sprawnie i wydolnie organ ten potrzebuje stałej aktywności i wody. Odwodnienie prowadzi też do zagęszczenia krwi. To z kolei zwiększa ryzyko występowania zakrzepów i bardzo niebezpiecznych zatorów płucnych.

Pierwsze objawy silnego odwodnienia organizmu widać już na pierwszy rzut oka. Suche i popękane usta, mało elastyczna skóra, zapadnięte oczy… Częstym skutkiem utraty zbyt dużej ilości wody jest również gorączka, gwałtowne zmiany w odczuwaniu ciepła i zimna, zawroty głowy, a także apatia.
Opieka nad seniorem to w dużej mierze obserwacja jego organizmu, który w pewnym wieku zapomina o podstawowych zasadach higieny życia. Warto wyrobić u podopiecznego nawyk sięgania po szklankę wody, nawet gdy nie odczuwa on pragnienia. To złota zasada naszych opiekunek z Polskiego Centrum Opieki Domowej.

Źródło: fit.pl

ШКЛЯНКА ВОДИ ДЛЯ ОСОБИ ПОХИЛОГО ВІКУ
Вода – це підставова складова тіла. Вона є необхідна для життя, щоб в організмі могли вірно відбуватися усі хімічні реакції. Попри освітченість суспільства далі її п’ ємо дуже мало.
Наводнення – це тема особливо важлива в випадку старших осіб, які вимагають турботи та уваги від своїх опікунів. Згідно з дослідженнями” THE AMERICAN JORNAL OF NURSING”
зневодненою може бути навіть ,що третя особа похилого віку!

Процес старіння не зменшує потреби в воді. В організмі старшоїї особи вода повинна становити 40% ваги тіла. Тим часом, подразники вислані через кров до мозку, не є достатньо швидко перетворені через центр спраги, тому потреба досягнутися по шклянку з водою з’являється iз значним запiзненням або не з’являється взагалі.
Старші особи споживають одну третю денної норми потреби води.Це породжує додаткові проблеми для опікунів, які повинні звертати увагу навіть на найдрбніші прояви обезводнення
оскільки в старших осіб цей процес настає дуже швидко. Невiдчуття спраги і хронічні прояви зневодднення можуть теж допровадити до старечого порушення в роботі нирок.Щоб
працювати справно цей орган потребує постійної активності і води.Обезводнення допроваджує також до загущення крові. Це збіільшує ризик появи запорів.

Перші прояви сильного обезводнення видно неозброїним оком.Сухі та потріскані губи, мало еластична шкіра, запалі очі. Часто ефектом втрати великоїї кількості води є висока температура тіла, швидкі зміни в ввідчутті тепла, запаморочення ,апатія. Опіка над особою похилого віку – це в великій мрі спостереження за його організмом, який в певному віці забуває про засади гігієни життя. Потрібно виробити в підопічного навик досягання шклянки з водою, навіть коли не відчуває спраги. Це – золоте правило наших опікунок з POLSKIEGO CENTRUM OPIEKI DOMOWEJ.

KARTA SENIORA – ulgi i prawa dla seniorów

KARTA SENIORA – ulgi i prawa dla seniorów

Karta Seniora Łódź

Program Miejska Karta Seniora Łódź – ulgi i prawa dla seniorów, to projekt skierowany do osób powyżej 60 roku życia mieszkających na terenie Miasta Łodzi.

Każdy mieszkaniec miasta, który ukończył 60 lat, może korzystać z przygotowanych ofert, poprzez okazanie Karty Seniora, w punktach wskazanych przez partnerów projektu. Wśród już zgłoszonych partnerów znajdują się przychodnie rehabilitacyjne, restauracje, ośrodki sportowo – rekreacyjne,
ośrodki wypoczynkowe i wiele innych.

W związku z dużym zainteresowaniem programem Miejska Karta Seniora Łódź pragniemy poinformować Państwa, że obecnie została zwiększona ilość punktów wydawania Karty.

MIEJSKĄ KARTĘ SENIORA MOŻNA WYROBIĆ W PUNKTACH INFORMACJI UMŁ:

  • ul. Zachodnia 47;
  • al. Politechniki 32;
  • ul. Krzemieniecka 2;
  • ul. Piotrkowska153;
  • al. Piłsudskiego 100;
  • ul. Inflancka 45;
  • ŁCKzM ul. Piotrkowska110 (wejście od strony Pasażu Schillera).

WNIOSEK O WYDANIE MIEJSKIEJ KARTY SENIORA

ABY OTRZYMAĆ KARTĘ należy zgłosić się pod w/w adresy oraz wypełnić wniosek. Po wypełnieniu wniosku oraz okazaniu dowodu osobistego Karta Seniora zostanie wydana.

Zapraszamy do odwiedzania Punktów Informacji Urzędu Miasta Łodzi odbierania aktualnej listy z ofertami. Internautów odsyłamy na stronę www.seniorzy.uml.lodz.pl oraz profil fb – Seniorzy w Łodzi , gdzie na bieżąco zamieszczamy nowe propozycje oraz ciekawe informacje dla osób 60+.

Źródło: www.seniorzy.uml.lodz.pl

UMOWA POŻYCZKI – 4 zasady zawierania bezpiecznej pożyczki

UMOWA POŻYCZKI – 4 zasady zawierania bezpiecznej pożyczki

1. Sprawdź wiarygodność firmy

Przed podpisaniem umowy zweryfikuj dokładnie pożyczkodawcę i oferowane przez niego usługi – chociażby w Internecie. Dzięki temu odsiejesz niewiarygodne firmy, które nie podlegają żadnemu nadzorowi i są nastawione na maksymalny, szybki zysk, żerując bezkarnie na naiwności swoich klientów. Unikniesz także przykrej niespodzianki w postaci dodatkowych kosztów pożyczki, których nie było w umowie.

Listę firm objętych nadzorem finansowym znajdziesz na stronie: www.knf.gov.pl

Rejestr podmiotów podejrzanych o prowadzenie nielegalnej działalności bankowej znajdziesz tutaj: www.knf.gov.pl/ostrzezenia.html

2. Policz całkowity koszt pożyczki

Masz prawo wiedzieć, ile wynosi całkowita kwota do zapłaty od pożyczki, którą zamierzasz wziąć. Firma udzielająca pożyczki również ma obowiązek poinformować cię, z jakimi dodatkowymi kosztami musisz się liczyć. Nieuczciwe firmy często właśnie w ten sposób rekompensują sobie poniesione koszty i wyciągają dodatkowe pieniądze od nieświadomych klientów. Dlatego pytaj i żądaj precyzyjnych odpowiedzi!

Najczęściej stosowane koszty dodatkowe to m.in:

  • opłata przygotowawcza (często niezwracana),
  • opłata za ubezpieczenie pożyczki (nie jest ono obowiązkowe),
  • opłata za wysłanie wezwania do zapłaty raty,
  • opłata za monit telefoniczny,
  • opłata za wizytę windykatorów w związku z brakiem spłaty rat, i inne.

Zanim zdecydujesz się na zaciągnięcie pożyczki, odpowiedz sobie na trzy pytania:

  • Czy pożyczka w ogóle jest mi potrzebna (czy pożyczone pieniądze wydam na coś naprawdę niezbędnego, czy też na rzecz zbyteczną, zachciankę)?
  • Czy mogę sobie pozwolić na zaciągnięcie pożyczki (trzeba ją będzie zwrócić, i to z odsetkami, a do tego ponieść wydatki na prowizje, opłaty i inne dodatkowe koszty; decyzja o zaciągnięciu pożyczki powinna być zawsze poprzedzona refleksją, czy finansowany nią wydatek można odłożyć, żeby w przyszłości sfinansować go z własnych oszczędności)?
  • Jak dużą kwotę mogę pożyczyć, żeby jej spłata nie zrujnowała mojego domowego budżetu (do tego potrzebna jest chłodna kalkulacja, tzn. podsumowanie miesięcznych dochodów i wydatków, żeby sprawdzić, czy istnieje wystarczająca nadwyżka do pokrycia nowego wydatku z tytułu spłaty rat pożyczki)?


3. Dokładnie przeczytaj umowę

Tak jak nieznajomość prawa nie zwalnia od jego przestrzegania, tak nieprzeczytanie umowy nie zwalnia od wywiązania się z jej zapisów. Sąd czy komornik nie przyjmą potem tłumaczenia w rodzaju: Nie wiedziałem tego!

Dlatego czytając umowę, zwróć przede wszystkim uwagę na:

  • oprocentowanie pożyczki (porównaj z innymi ofertami na rynku),
  • dodatkowe opłaty,
  • zabezpieczenia i koszty związane z obsługą pożyczki,
  • inne zapisy – zwłaszcza te pisane „drobnym druczkiem”.


4. Nie podpisuj, jeśli nie rozumiesz

Jeśli firma, od której bierzesz pożyczkę nie potrafi lub nie chce wyjaśnić ci usług, które oferuje, nie powierzaj jej swojego zaufania, a już na pewno swoich pieniędzy!

Nie poddawaj się presji – podpisanie umowy jest twoim obowiązkiem, ale decyzję podejmujesz dobrowolnie. Jeżeli potrzebujesz więcej czasu na zastanowienie – wykorzystaj go. Jeżeli czujesz, że powinieneś poradzić się kogoś lepiej zorientowanego (np. prawnika) – zrób to!

Wróć do podpisania umowy dopiero wtedy, gdy nie będziesz miał absolutnie żadnych wątpliwości.

JUŻ PODPISAŁEŚ?
NA ODSTĄPIENIE OD UMOWY MASZ 14 DNI!

Źródło: www.zanim-podpiszesz.pl

BEZPIECZNY SENIOR – na codzień

BEZPIECZNY SENIOR – na codzień

Coraz częściej spotykamy się z przestępstwami, w których pokrzywdzonymi są osoby w podeszłym wieku. Większość z nich stanowi łatwy cel dla różnych grup przestępczych i oszustów, którzy wykorzystują łatwowierność, bezradność i samotność starszych ludzi.

Aby uniknąć niebezpiecznych sytuacji konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności i niekiedy zdrowego rozsądku. Poniżej prezentujemy kilka przykładowych porad, jak postępować w różnych sytuacjach, by nie stać się ofiarą przestępstwa:

DOM

  • ZAWSZE ZAMYKAJ DRZWI NA KLUCZ NAWET JAK JESTEŚ W MIESZKANIU (przestępcy sprawdzają czy drzwi są otwarte, kradnąc rzeczy znajdujące się najbliżej drzwi)
  • WYCHODZĄC Z DOMU PAMIĘTAJ O ZAMKNIĘCIU OKIEN I DRZWI, KLUCZ SCHOWAJ W BEZPIECZNYM MIEJSCU
  • NIE OTWIERAJ DRZWI NIEZNAJOMYM
  • NIE JEDŹ WINDĄ Z OSOBA, KTÓREJ NIE ZNASZ
  • NIE WPUSZCZAJ DO KLATKI OSÓB NIEZNAJOMYCH, nie otwieraj drzwi domofonem
  • PAMIĘTAJ – WIZYTY KOMINIARZY, PRACOWNIKÓW GAZOWNI, ELEKTROWNI ITP. SĄ ZAWSZE ZAPOWIEDZIANE, NA TEN CZAS ZAPEWNIJ SOBIE TOWARZYSTWO BLISKIEJ OSOBY I ZADZWOŃ DO TEJ INSTYTUCJI ABY UPEWNIĆ SIĘ O ICH WIZYCIE
  • NIE PRZECHOWUJ W DOMU DUŻEJ ILOŚCI GOTÓWKI I KOSZTOWNOŚCI
  • NIGDY NIE PRZYJMUJ W DOMU OSÓB POZNANYCH NA ULICY
  • NIE UFAJ OSOBOM, KTÓRE CHCĄ TOBIE PRZEKAZAĆ PIENIĄDZE LUB NAGRODĘ WYGRANĄ W KONKURSIE, W KTÓRYM NIE BRAŁEŚ UDZIAŁU
  • WYRZUCAJĄC KORESPONDENCJĘ PAMIĘTAJ O ZNISZCZENIU ADRESU
  • UWAŻAJ NA TELEFONY OD RZEKOMEGO WNUCZKA CZY SIOSTRZEŃCA Z PROŚBĄ O POŻYCZKĘ – ZAWSZE POTWIERDŹ TĄ WERSJĘ DZWONIĄC DO PRAWDZIWEGO KREWNEGO
  • WSPÓŁDZIAŁAJ Z SĄSIADAMI – ZWRACAJ UWAGĘ NA ICH MIESZKANIE PODCZAS NIEOBECNOŚCI, ZABIERAJ KORESPONDENCJĘ I ULOTKI SPOD DRZWI
  • OBSERWUJ OKOLICE MIEJSCA ZAMIESZKANIA, BRAKI W INFRASTRUKTURZE, ZGŁASZAJ ADMINISTRACJI (np. braki w oświetleniu)

ULICA

  • WYCHODZĄC NA ZAKUPY MIEJ ZAWSZE PRZYGOTOWANE DROBNE PIENIĄDZE, NIGDY NIE POKAZUJ CAŁEJ ZAWARTOŚCI PORTFELA
  • PRZECHODŹ TYLKO NA ZIELONYM ŚWIETLE I W MIEJSCACH DO TEGO WYZNACZONYCH
  • TAM GDZIE PANUJE TŁOK- W KOLEJCE W SKLEPIE, NA RYNKU – TRZYMAJ TORBĘ ZAWSZE PRZY SOBIE ZAPIĘTĄ
  • WIDZĄC WANDALIZM, HULIGAŃSTWO ZADZWOŃ POD NR 112 LUB 997, ZAPEWNIAJĄC SOBIE WCZEŚNIEJ BEZPIECZEŃSTWO
  • NIE NAWIĄZUJ ZNAJOMOŚCI NA ULICY, KLATCE CZY PRZYCHODNI, NIE ZAPRASZAJ TYCH OSÓB DO DOMU
  • WYKONAJ KOLOROWE KSERO DOWODU OSOBISTEGO – UNIKNIESZ NIECHCIANEGO KREDYTU W PRZYPADKU KRADZIEŻY DOKUMENTÓW
  • W PRZYPADKU KRADZIEŻY DOKUMENTÓW NIEZWŁOCZNIE ZGŁOŚ TEN FAKT NA POLICJĘ I ZABLOKUJ W BANKU KARTY PŁATNICZE
  • NOŚ ZAWSZE PRZY SOBIE KARTKĘ Z DANYMI I NUMEREM TELEFONU DO OSOBY, KTÓRĄ NALEŻY POWIADOMIĆ W PRZYPADKU TWOJEGO ZASŁABNIĘCIA
  • ROZMAWIAJĄC PRZEZ TELEFON KOMÓRKOWY TRZYMAJ GO ZAWSZE OD STRONY BUDYNKU CZY INNEJ PRZESZKODY, KTÓRA UTRUDNI JEGO WYRWANIE
  • NIE AFISZUJ SIĘ ZE SWOJA BIŻUTERIĄ, ZAŁÓŻ KOSZTOWNOŚCI PRZED SAMYM WEJŚCIEM DO ZNAJOMYCH CZY URZĘDU
  • UWAŻAJ NA TO KOMU I GDZIE PODAJESZ SWOJE DANE , ZADBAJ O DYSKRECJĘ (W BANKU, POCZCIE, PRZYCHODNI)
  • NA CMENTARZ IDŹ Z BLISKĄ OSOBĄ I NIE ZOSTAWIAJ TORBY BEZ DOZORU,
  • UNIKAJ MIEJSC CIEMNYCH I ODOSOBNIONYCH

TRAMWAJ, AUTOBUS

  • TRZYMAJ SIĘ W POBLIŻU KIEROWCY, MOTORNICZEGO
  • NIE SIADAJ BLISKO DRZWI-STAJESZ SIĘ ŁATWYM ŁUPEM DLA PRZESTĘPCY,
  • UWAŻAJ NA SZTUCZNY TŁOK
  • TORBĘ ZAWSZE TRZYMAJ PRZY SOBIE, NIE NOŚ DUŻEJ ILOŚCI GOTÓWKI I WSZYSTKICH DOKUMENTÓW
  • PORTFELA I KLUCZY NIE UMIESZCZAJ W ZEWNĘTRZNYCH KIESZENIACH KURTKI CZY SPODNI – W TEN SPOSÓB PROWOKUJESZ ZŁODZIEJA
  • NIE ODBIERAJ TELEFONU PODCZAS JAZDY, ODDZWONISZ PO WYJŚCIU Z POJAZDU
  • BĄDŹ CZUJNY, ZWRACAJ UWAGĘ NA TO CO DZIEJE SIĘ WOKÓŁ CIEBIE
  • NIE KŁADŹ TOREBKI NA SIEDZENIU ABY SKASOWAĆ BILET

KOLEJ

  • DO KASY PODEJDŹ Z ODLICZONA KWOTĄ ZA BILET, NIE POKAZUJ CAŁEJ ZAWARTOŚCI PORTFELA
  • ZWRACAJ UWAGĘ NA SWÓJ BAGAŻ, NIE ZAJMUJ NIM MIEJSCA
  • NIE PRZYJMUJ POCZĘSTUNKU OD NIEZNAJOMYCH
  • NIE ZOSTAWIAJ NAPOI BEZ DOZORU (możesz mieć wsypany środek usypiający)
  • STARAJ SIĘ NIE ZASYPIAĆ,
  • BAGAŻ PODRĘCZNY MIEJ ZAWSZE BLISKO SIEBIE I POD KONTROLĄ
  • W PRZYPADKU ZAUWAŻENIA POZOSTAWIONEGO BAGAŻU NA DWORCU LUB W POCIĄGU POWIADOM O TYM ODPOWIEDNIE SŁUŻBY (KONDUKTORA, SOK LUB POLICJĘ)
  • STARAJ SIĘ NIE OPOWIADAĆ WSZYSTKIEGO O SOBIE PODRÓŻNYM POZNANYM W POCIĄGU

ZESPÓŁ PREWENCJI KRYMINALNEJ NIELETNICH I PATOLOGII
WYDZIAŁ PREWENCJI
KOMENDY MIEJSKIEJ POLICJI W ŁODZI
ul. Sienkiewicza 28/30
tel. 42-665-19-51
fax. 42-665-18-18

Źródło: www.lodz.policja.gov.pl